जल्बायु परिवर्तन जस्तै
परिवर्तित देक्छु आज्कल तिमीलाई
तिमी कहिले अती तातिन्छौ त
कहीले अती चिसिन्छौ
तिम्रो मन
बन्-जंगल जस्तै दडेलो लागेको देक्छु
तिम्रो तन
गहिरो पैरोमा भासियको जस्तै देक्छु
समुन्द्र को सतह बढेजस्तै
तिम्रो उछ्रिन्कला बढेको छ
तिमीमा इर्शाको उत्सर्जन् देक्छु
हिम्सिखर पग्लिएर ताल भरिएजस्ती
तिम्रो नयन रसाएर
हिउँदमापनी खहरे उर्लेको देक्छु
बायुमन्डलमा हरितग्रीह् ग्याँस भरिएजस्तै
तिमीमा तृष्णा चढेको देक्छु
तेय्सैले
आउ बार्तामा
तिम्रो तापक्रम घटाएर
तिमीलाई सितल प्रिथिबि बनाउनु छ
आउ बार्तामा
तिमीलाई कोपेनहेगनमा भेट्नुपेर्ने छ ।
-
+
तपाईंको प्रतिकृया
thank you Kalyan ji for your comments. it encourages me to write more like this kabita. will follow soon.
Nikai ramro chha ta
thank you sanjay for your encouraging comments. all i am trying is to give message to people about our degraded environment. it is just like an upset wife who needs love and care.
Bijay dai, your kavita is excellent.The words you have chosen are great.The flow of kavita, arrangement,structure of wordings and the message you are giving are remarkable.Hope people will understand about global warming and do something to keep our earth safe.Keep it up!
sanjay
preety cool kabita.... dami chha...hahaha keep it up
badhu kabita sarai ramro lagyo ramro matra hoina hamro lagyo.Ham i rastriyata bata skhakit atmaharuko bhela kun hegan ma hune .Girija wa Prachanda wa Makune hegan.
shirish ji,
dhanyabaad cha tapaainlai. yo mero pahilo prayaas ho sahitya dot com ma uplaod gareko. yo haamro prithibi ek risaayeki shreemati jasti bhayeki chan aaja jaslai tapaain hamro samranchar ra sambardhan ko aawasekta pareko cha, hot no ta?
hahaha dherai ramro lagyo tapaiko kabita nirantaratako shuvakamana !