Category: कविता

यो आतंकित सडकमा, अलपत्र जुत्त्ता, नाङ्गो शरीर, एक्लो वस्त्र….. तितरवितर रगत, छरपस्ट शरीर, देह छाडी उड्दै सास म, “आमा, अब अन्याय सहने दिन गयो, दमन...

सबैले अपहेला गर्दै भन्थे उनी त बोक्सी लोग्ने टोक्नी हो सेतो पहिरनमा केस नाङ्गो काटिएकी मुडुली फुपु हो जो स्वर्गीय पत्नीको घाटमै विवाह गरे पनि...

तम्घासको शिरमा मौन धुरी खाबो हो ’रेसुङ्गा’ जो चल्दैन र बोल्दैन तर सुनिरहन्छ उसले हिँड्दैन र पनि हजारौं पदचाप बोक्छ गुल्मीको गगनमा छाता बनेको त्यो...

च्याउ भेटिएर छोडिएको एक अबोध बालक जो हजार हण्डरको चेपबाट बाँची आएको हो आमाको पाइला जङ्गल छिरेपछि ऊ आमाको गन्धको धुँवा पक्डेर छिरेको हो जङ्गल...

ओ हो कहाँ छरिएर बसेकी छौ नारी एक भएर बस, हुन्न अब त यसोरी दिदी बहिनी एक भई उठ्नु है समाजका दलाललाई सजाय दिनु है...